Dag 11: Kelly Park

Vanmorgen nog rustig aan gedaan, even de reacties op de blogs lezen, even een “gewoon” boek lezen en wat tijdschriften die we hadden mee genomen, zo’n beetje half 11 hebben we de kids wakker gemaakt en zijn heerlijk gaan ontbijten, gewoon binnen aan de lange tafel want buiten hebben we net 1 stoel te kort en ondanks dat er wel iemand op een krukje kan zitten schijnt de zon precies onder de Lanai door en zweet je al snel je broek uit!!

Op een geven moment ben ik even in m’n eentje naar de Sweetbay gereden om brood, flesjes drinken en wat te snaaien te halen want we gingen de natuur in…

Pas tegen half 12 gingen we op pad, rechtsaf de 27 op richting Clermont, een kant die je normaal gesproken nooit op rijdt, en wat zagen we een mooie grote huizen zeg in de buurt van Ocoee op weg naar Apopka, het waren gewoon hele Ranch’s ,we twijfelde even om onze Almeerse stulpen op te geven,…het is dat we geen paard kunnen rijden en dus blijven we maar gewoon in Nederland…

Vlak voor de ingang van het park konden we Tubes huren, dat zijn de banden waarmee je op het stroompje mee drijft, nou, dat viel even niet mee om 7 banden in de auto te krijgen….

Het Kelly park is een natuurpark dat om de bron van de Rock Springs Run ligt. Uit deze bron ontspringt het water van dit park. De rivier is over een afstand van 1200 meter te bevaren met een tube of zwemband ( of gewoon zwemmend natuurlijk) , in het midden ligt een soort meertje waarna de stroom weer verder gaat. Het heeft een diepte van 50 cm tot zo’n 150 cm, en vooral in het begin is het vrij rotsachtig en daardoor erg glibberig. Je hebt een begin en een eind punt en daar moet je dan ook weer het water uit en loop je met je band over een looppad weer terug naar het picknick gedeelte of je begint weer helemaal opnieuw!.

Eerst maar eens even insmeren, want de zon brand weer volop, en je drijft toch de hele tijd met je rug richting zon, en aangezien Mike ‘s morgens als een soort slang zijn bed uit komt ( zijn huid blijft achter in bed!!) en dan het water in…dat was even een shok…het was heerlijk koud, zo’n 23 graden, en dat met een buiten temperatuur van in de dertig….

Het was er best wel druk, maar ja, dan hadden we maar de wekker moeten zetten, want we waren nu natuurlijk rond 13.00 daar en dat was te merken, gelukkig is dat in het water niet heel erg vervelend, want zodra er ook maar iemand met zijn/haar band tegen je aan bumpt dan wordt er meteen een verontschuldiging achteraan gegooid, …alsof je dat zelf in de hand hebt, en dan nog….

De natuur om je heen is werkelijk schitterend, er is geen vis of “wildlife” te zien, ik denk dat het daar te druk voor is…(hoewel Edwin heel goed de kanten afspeurde, want die was er eigenlijk niet al te happig op, al dat natuurlijke water waar weet ik wat in leeft!!!)

En dat er wat in het water leeft…daar kwamen we achter toen wij onze laatste drijf ritje achter de rug hadden, op de brug aan het eind ontstond wat commotie, een groep mensen die vanaf de brug in het water gluurde, de lifeguard die in haar walkie talkie zat te kletsen, even later zagen we wat de reden was…een water Moccasin slang…hij werd uit het water gehaald door een park ranger.

(voorbeeld van de slang is niet life, de rest wel!!)

Als de slang in een dreighouding zit, kronkelt de staart onrustig boven het dier en de kop staat naar voren, met de bek dreigend geopend, deze soort is giftig en kan dodelijke beten toebrengen. De watermocassinslang komt voor in de Verenigde Staten, in 17 staten in het zuidoosten van het land, in sommige streken is deze soort nog algemeen. Het habitat bestaat uit bossige omgevingen met open plekken, en meestal bij water in de buurt vanwege de voorkeur voor vis.

Het was maar goed dat we dat niet in het begin wisten, want ik denk dat er dan een aantal van ons niet in het water was gegaan!

Ondanks de ontmoeting met de slang vond ik het wel een hele mooie en leuke ervaring, het is een heel mooi stuk natuur, en tsja, deze dieren leven daar natuurlijk gewoon, en vinden ons maar indringers in hun leef gebied… en ze hebben nog gelijk ook!